Eg flyttar

Del ein av prosjektet: ny skule, ny kvardag, ny blogg. Men p grunn av mangel p internett i heimen tek det litt tid med nye innlegg. Hper dykk likar forandringane!

Hysj, det er s stille

Eigentleg ikkje. Alt skjer, samstundes som om nokon har rrt pauseknappen. Dagane flyg eigentleg. Bortevekk. Eg er mega-super-veldig trytt. Men ville berre meddele at eg driv p med eit lite prosjekt. De fr snart vite kva. Noko som er meg og som er veldig, veldig, veldig inspirert av nokon. Gav meg den vesle dytten eg trong.

I mellomtida, typ den finaste songen eg veit om:

Hybelkanin

I gr skreiv Marte og eg kontrakt. No leier vi den perfekte leilegheita p Minde p 54 kvm - hurra!

I dag kom eg inn p fyrstevalget mitt. Bachelor i historie ved UIB

I dag bestilte eg enveisbillett til Bergen.

No skjer det. Det ein har tenkt p s evig lenge.

Og eg gledar meg og eg gruar meg.

Om livet er ei berg-og-dalbane, er dette augonblinken rett fr loopen.

Steike.



Hybelkanin nr. 1 og nr 2 (kallenamna var eit pfunn fr Marte)


Dei hadde kyssa kvarandre

/fiksjon/

Eg veit ikkje kvar eg skal gjere av meg. Dreg lufta ned i lungene mine, dytta ho ut. Pustar og pesar. Stien under beina mine er berre grus. Steinar overalt i ulik storleik. Det svir i auga. Eg hulkar hgt. Det gjer s vondt i brystet. Kanskje det er slik det er f infarkt? Det er verre enn eit infarkt eigentleg, trur eg. Livet mitt, dagane, nettene, vekene og mnedane med han fyk forbi mitt indre auge. Eg ser klart for meg oss to. Det bilete som vart teken av oss. Han i skjorte, eg i kjole. Vi var s fine den dagen. P bilete, eit polaroidbilete, held vi hender. Vi drakk oss fine p vin den dagen. Sjlv om vi var p fest, var det berre oss. Saman leine. Skikkeleg klisj. Men vi var det.

No grin eg medan eg gjeng heim fr han. Han har ikkje funne seg ei anna ei. Det er ikkje det at eg er fl heller, eg er heilt herleg sa han. Det er berre at den trongen til ringe meg midt p natta, den trongen til vere nr meg, den trongen til kyssa meg eller berre vere med meg, den trongen er vekk. Nett i det vren kom. Medan alle andre fann seg kjrleik. Nr blomane endeleg kom. D visna vr kjrleik. Forsvann med snen.

Eg sparka til ein stein. Er sint. At han berre kastar oss vekk slik, eg vil ikkje skjnne det. Men om han ikkje har slike kjensle for meg, d er jo det berre verre halde ut saman. leine fr kvarandre. Eg er sint, redd og trist. Det gjer s vondt, eg veit ikkje kva eg skal gjere. S eg set meg ned p stien, samlar andletet i henda og grin. Hyl hgt, ular.

Som ein person ville gjort om han mtte eit sra dyr, med omsorg, varme og kjrleik, slik mtte folk meg. Skulle trste meg, at eg ikkje var verdt han idioten. Men eg var jo verdt han, eller han var visst meir verdt enn meg. Eg veit ikkje. Men eg vart ein sint person. Glefsa om nokon brydde seg det grann. Skulle klare sjlv slikke mine eigne sr. Og det gjekk som det gjekk. Isolasjonen frte til at eg ikkje omgjekk s mange folk.

Men etter ei stund, etter fleire mnadar kvar eg sov med vt pute, turte eg meg ut i verda igjen. Blant folk. Eg mtte han igjen. Vart full og byrja grte p skuldra hans. Men han gjorde ikkje anna enn tryste meg. Klappa meg p hovudet. ?Eg veit det er tungt,? sa han. Men han ba ikkje om orsaking. Og eg klarte ikkje klandre han.

Sangen om Danmark




Ps! Tittelen tok eg fr ei Lillebjrn Nilsen lt med same namn.

Det er s lett glyma.

Her er eg. Med kviser, fregne og hrnl i munnen. Men eg er fin snn. Hugs at du og er fin.

Hugs det kvar dag. Det er s lett glyme.

Men me er fine alle ihop, og det burde vi hugse p.

stresse utan stresse lyser ein med innbilt thai-chi.

Eg veit ikkje korleis det er med de nr de har eksamensforebuing, men eg blir humrsyk, rastlaus og har store vansker for konsentrere meg. Eineste som str i hovudet p meg er at eg har eksamen p mndag. Eg er stressa utan vere stressa, om dykk forstr kva eg meinar. S etter ei kort pause nummer trillion eller noko i den duren, har eg laga meg smoothie, funnet fram Adele sitt album 21 og skrive dette innlegget. Prve roe nervane og fokusere p kva som var typisk for litteraturen i den amerikanske renessansen. Difor er det utroleg deilig kunne setje biletet av ein sovande katt som bakgrunnsbilde. Litt innbilt thai-chi p skrivebordet p dataen. Hper dykk har ein fin laurdag!


Eg er redd du skal bli dritlei. Men dette bildet er nkkelen til forst det som skjedde seinare.

(Ps. Tittelen er eit sitat fr rlighetsminuttet av Bjrn Sortland. Les boka, ho er fin)

P jobb nett no

sit eg leine i kaflokalet. I resepsjonen skrik skodespelarar om at dei treng ny kunst (jugendstil). Eg drikk munkholm og et bringebr. Ute plaskar det ned. Tenkjer p alle dei eg er glad i. Siste skriftelege eksamen i morga. Lykke til andre eksaminandar! Og ha ein fin avslutning p veka og ein fin start alle mann!




S rart vre

Ute regnar det. Eg trekk pusten djupt. Lar stemma til Patti Smithfylle hovudet mitt. Det trommar forsiktig p vindauge mitt. Prvar tenke p nett no. P livet no. Ikkje p livet om to mnedar. Eg har berre to mnedar att kvar eg kan sykle p besk til dei eg har kjr. S forsvinn dei. Og eg dreg min kos. Har ei hand rundt hjartet som klem til iblant. Fr meg til sakne folk som framleis er innanfor rekkevidde. Merkeleg. Men samstundes ffengt tenkje slik. Men eg m leve no. S fr eg tenke p framtida litt iblant. Og lese litt meir i diktsamlinga til Inger Hagerup.

Ta deg ein tur i arkivet August 2012 Juli 2012 Juni 2012
hits